(Close)

Even Uithangen
Juni 2025

NL

Een mensenhuid, gedrapeerd over een droogrek – een letterlijk en verontrustend beeld dat het gevoel vastlegt van uit je eigen lichaam willen kruipen (iets wat we allemaal wel eens hebben meegemaakt). Het is grotesk, ongemakkelijk en een beetje walgelijk – en dat is precies wat het grappig maakt. De absurditeit van het behandelen van zoiets persoonlijks en menselijks als een stuk wasgoed creëert een vreemd contrast dat zowel verontrustend als bizar hilarisch is.

Dit werk is mijn meest trotse prestatie van dit semester. Ik heb mezelf ver buiten mijn comfortzone geduwd, zowel qua concept als qua uitvoering, en ontdekt hoe spannend en leuk dat proces kan zijn. Het stelde me in staat om humor, ongemak en emotie tegelijkertijd te verkennen – en om iets heel persoonlijks om te zetten in iets fysieks.

Dit bericht bevat verschillende pagina's uit het proces – van vroege schetsen en materiaaltesten tot ontwerpbeslissingen en conceptuele ontwikkeling. Een kijkje achter de schermen hoe Even Uithangen langzaam tot leven kwam als een rauw, absurd en verrassend grappig werk.

EN

A human skin, draped over a drying rack — a literal and unsettling image that captures the feeling of wanting to crawl out of your own body (which we can all relate to at least once in our lives). It’s grotesque, uncomfortable, and kind of disgusting — and that’s exactly what makes it funny. The absurdity of treating something so personal and human like a piece of laundry creates a strange contrast that’s both disturbing and weirdly hilarious.

This piece is my proudest achievement of the semester. I pushed myself far outside my comfort zone, both conceptually and in execution, and discovered how exciting and fun the process could be. It allowed me to explore humour, discomfort, and emotion all at once — and to turn something deeply personal into something physical.

This post includes several pages from the process — from early sketches and material tests to design decisions and conceptual development. A behind-the-scenes look at how Even Uithangen slowly came to life as a raw, absurd, and surprisingly funny work.

(Close)